ต้องอยู่อย่างไร้ค่า
ท้องฟ้าช่างว่างเปล่า
มีแต่ความเหงา
คอยใกล้ชิดเป็นเงาติดตัว
นับตั้งแต่เธอไป
ในใจฉันก็พลันมืดมัว
ยิ่งมองแสงไฟสลัว
ในหัวใจยิ่งเริ่มสลาย
เธอไปอยู่ไหนกัน
คิดถึงฉันหรือเปล่า
ความเจ็บรุมเร้า
ความเงียบเหงาไม่เคยคลี่คลาย
ไม่ว่าเธออยู่ไหน
อยากให้รู้ให้เธอเข้าใจ
ฉันคงไม่มีความหมาย
หากไม่มีเธอเหมือนเก่า
ไม่ว่าปัญหา
นั้นมีมากมายเท่าไหร่
ต่อให้สูญเสีย
เท่าไหร่แลกได้เสมอ
แค่ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ
จะเจอเรื่องใดไม่หวั่น
เธอนั้นคือแรง
แห่งแสงตะวัน ให้ฉันก้าวเดิน
อยากพบหน้ากัน
สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน
เมื่อไหร่ความห่างเหิน
จะจบสิ้นลง ซะที
ไออุ่นจากอ้อมกอด
แววตาที่โอนอ่อน
คือภาพสะท้อน
บอกให้ค้นหาเธอต่อไป
ทุกครั้งที่มองฟ้า
อยากตะโกนให้เธอเข้าใจ
ฉันคงไม่มีความหมาย
หากไม่ได้เธอคืนมา
ไม่ว่าปัญหา
นั้นมีมากมายเท่าไหร่
ต่อให้สูญเสีย
เท่าไหร่แลกได้เสมอ
แค่ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ
จะเจอเรื่องใดไม่หวั่น
เธอนั้นคือแรง
แห่งแสงตะวัน ให้ฉันก้าวเดิน
อยากพบหน้ากัน
สบสายตากัน คิดถึงเหลือเกิน
เมื่อไหร่ความห่างเหิน
จะจบสิ้นลง ซะที
แค่ขอมีเธอ แค่ได้พบเธอ
จะเจอเรื่องใดไม่หวั่น
เธอนั้นคือแรง
แห่งแสงตะวัน ให้ฉันก้าวเดิน
อยากพบหน้ากัน
สบสายตากัน
คิดถึงเหลือเกิน
เมื่อไหร่ความห่างเหิน
จะจบสิ้นลง ซะที